Posted on Tue 7 Sep 2010 13:53

คนปีงู

ทุกๆวันศุกร์นังเมียจะต้อง

ขับรถกลับกรุงเทพฯนะครับ

ชีจะไปทำธุระส่วนตัว

แล้วก็เข้าโรงงานตลอดวันครับ

 

 

เรื่องมันมีอยู่ว่า ยายของผมอายุ 80 กว่าแล้วนะครับ

แต่ท่านยังคงซุกซนไม่อยู่บ้านเฉยๆ

บางครั้งท่านกลับมากรุงเทพฯ

ก็ไม่เคยอยู่ติดบ้านเลย

ชอบนั่งแท๊กซี่ไปโน่นไปนี่

บางทีโทรตามหาตัวไม่เจอ

โทรเจออีกทีบอกเพิ่งกลับจากมหาสารคามบ้าง ชุมพรบ้าง

เฮ้ออออออออ

 

 

 

น้องสาวของผมจะห่วงยายมากๆ

จะให้ยายพกโทรศัพท์มือถือ

ยายก็ไม่ยอมพก ท่านบอกกดไม่เป็น

เวลาจะตามหายายที่ต้องโทรเบอร์บ้านนะครับ

แล้วทั่นก็ไม่อยู่เสียให้ยากหรอกครับ

 

เวลายายจะกลับกรุงเทพฯทุกครั้ง

น้องสาวผมบอกจะโทรหานะยายนะ

ยายรีบชิงตอบเลย ว่ายายจะโทรหาเองซะงั๊นนะครับ

 

 

สัปดาห์ที่ผ่านมา

ไม่รู้ไปคึยกันตอนไหนนะครับ

ยายนัดกับนังเมียว่าจะนั่งรถกลับกรุงเทพฯด้วย

 ให้นังเมียมารับยายประมาณ 9 โมงเช้า

 

 

พอขึ้นรถไป ทั้งคู่ติดต่อไม่ได้

นังเมียไม่รับโทรศัพท์นะครับ

 

 ทำน้องสาวผมนั่งไม่ติดที่ได้อีก

ส่วนผมก็เฉยๆนะครับ

 เพราะผมรู้สไตล์ทั่นนังเมียที่รักอยู่แล้วครับว่าชีจะต้องตามใจยายสุดๆ

คงไม่รีบขับกลับกรุงเทพฯกันแน่นอน

 

 

แล้วเป็นจริงอย่างที่คาดครับ

คนเกิดปีงูเล็กกับงูใหญ่

เมื่อเวลาอยู่ด้วยกัน พวกเขาก็จะตะลอนๆไปเรื่อย ตามราศีที่เกิดครับ

คนปีงู

ทั้งคู่ติดต่อไม่ได้ประมาณ

สี่ถึงห้าชั่วโมงนะครับ

 

พอติดต่อนังเมียได้ ชีรีบโฆษณา

นี่ตะเอง เค้าพายายนั่งกินขนมจีนเก้าอี้ยาวๆ ในตลาดหนองมนด้วย

อร่อยเทพเลย

คนปีงู

ยายบอกว่าอยู่แถวนี้มาหลายสิบปีไม่มีใครเคยชวนกินอีกต่างหาก

 

 

ยายพาเค้าไปซื้อปูกลับกรุงเทพฯด้วย

 

 

เค้าก็เลยซื้อปูดองฝากแม่

แต่เลือกไม่เป็นเลยให้ยายเลือกให้

_ _  '

 

 

 

อวดความเหลวไหลของตัวเอง

อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวว่าผิด

ยังไม่พอนะครับ

ชียังอวดว่าคราวหน้า

เค้านัดกับยายแล้ว

ว่าจะพายายกินก๊วยเตี๋ยวทะเลในตลาด เพราะเที่ยวนี้อิ่มขนมจีนเสียก่อน

ท้องไม่พอใส่

 

 

เอ่อออออออออ  

คราวนี้เขาวางใจ ให้พายายกลับบ้าน

 ดั๊นตามใจยายเที่ยวซ่อกๆๆๆๆๆ

 

ทั่นยังหวังให้มีคราวหน้าอยู่เรอะ

 

 

เฮ้ออออออออออออออออ 

 

จบข่าว

 

 

ปล. เมื่อกี๊ตอนผมขอโหลดรูป

ชีก็มาเล่าเรื่องยายอีกเรื่องว่า

 

ตะเองตอนเค้ารอกาแฟ

ที่หน้าหนองมน นะ

ยายไม่รู้เดินไปไหนอ่ะ ห่วงยายก็ห่วง

อยากดูอาแปะชงกาแฟก็อยาก

เค้าเลยไม่ได้เดินตามไปอ่ะ

 

โชคดีนะตะเอง

ยายยืนรอหน้าร้านหอยจ๊อ

ยายนี่ดื้อเนอะตะเองเนอะ

 

เอ่อออออออออออออ

 

 

 คนปีงู

     Share

<< เมื่อเธอมาเป็นสะไภ้1เรื่องราวของเธอ ย้อนหลังเท่าที่จำได้และปัจจุบัน 2011/1 โอชายะ >>

 

 

 

 

เรื่อง ชา ชา ของเธอ
ปลื้ม
รู้สึกดีใจครับ
เรื่องราวของเธอ ย้อนหลังเท่าที่จำได้และปัจจุบัน 2011/2 สอนลูกแบบเธอ
เรื่องราวของเธอ ย้อนหลังเท่าที่จำได้และปัจจุบัน 2011/1 โอชายะ
คนปีงู
เมื่อเธอมาเป็นสะไภ้1
เด็กๆที่บ้าน
up to date
อัพเดทเด็กๆใน หนึ่งสัปดาห์ ความรู้สึกเธอช้ามาก
ทดสอบอัพไดอารี่

ร้านกระเป๋าของนังเมีย

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

หายไปนานจังค่ะ ^^
calipso   
Thu 24 Feb 2011 9:42 [2]

เข้ามาอ่านไดพี่พี่ที่ไร ได้รอยยิ้มตลอดเลยค่ะ
Mrs.P   
Wed 29 Sep 2010 19:37 [1]