Posted on Tue 31 Aug 2010 14:43

เมื่อเธอมาเป็นสะไภ้1

เมื่อเธอมาเป็นสะไภ้1

สวัสดีครับ ผมหายไปนานเลยครับ

ตอนนี้นังเมียเข้าบ้านมาเป็นสะไภ้เต็มตัวแล้วนะครับ

ชีเข้ามาด้วยความจริงใจทีเดียว

ตอนแรกว่าจะให้ชีท้องก่อน แล้วค่อยเข้ามา อะไรจะได้ง่ายๆนะครับ

แต่ชีไม่ยักกะท้องสักที ปั๊มจนเบื่อ ชีเลยต้องใช้ความจริงใจ

 และความเป็นตัวตนของชีล้วนๆ เข้าแลกเลยนะครับ

เมื่อเธอมาเป็นสะไภ้1

 

 

พอชีเข้ามาทำงานในฐานะลูกจ้าง และสะไภ้

 แทนที่ชีจะทำตัวเรื่องมาก เพราะไหนๆผัวก็รักผัวก็หลงอยู่แล้ว

ชีทำตัวถ่อมตัวมากๆ อย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

 แม่ให้ทำอะไรก็ทำถึงจะทำผิดๆถูกๆ

อยู่กรุงเทพฯ เธออาร์ตและมั่นใจตัวเองสุดชีวิต

 แตอนนี้เธอก็ยอมรอและไม่เคยแสดงตัวว่าชั้นเป็นสะไภ้นะยะ

เวลบาคุยกับคนงานก็บอกว่าตัวเองเป็นลูกจ้างเหมือนกัน

 

ยิ่งบนโต๊ะอาหาร ที่บ้านผมเห็นความสำคัญมาก

นังเมียไม่เคยนั่งก่อนผู้ใหญ่เลยครับ เธอจะรอให้เตี่ย แม่ ยาย นั่งก่อนเสมอ

เวลาไปทานข้างนอก ชีจะยืนรอจนทุกคนนั่งเสร็จแล้ว

ซึ่งบางสิ่งที่นังเมียทำ ทำให้ผมปลื้มนะครับ

ว่าผมไม่ได้ละเอียดอ่อนขนาดต้องมาสอนเรื่องเล็กแบบนี้ แต่ชีทำตัวถูก

คนอื่นอาจจะคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กๆจะเอามาเล่าทำไม

 

 

แต่ใครมีเมียแบบนังเมียก็ต้องเล่านะครับ

ชีวิตชีเอาแต่ใจตัวเองมาก แต่พอเข้ามาชีเปลี่ยนได้ทันที

 

ทุกๆเย็นชีทำงานเสร็จชีจะรีบกลับบ้านไปหาแมว ก็ไม่ได้นะครับ

เพราะแม่ของผมต้องการให้ผมอยู่ด้วย

ตอนแรกๆชีก็เฮี๊ยนๆนะครับ ทำงานตั้งแต่เช้า

 พองานเลิกยังต้องเอาใจแม่ผัวอีก

 

 

แต่ผมก็ต้องอธิบายให้เธอเข้าใจนะครับว่า

แม่ของผมไม่ได้อยู่กับผมหลายปีแล้ว ตอนนี้จะเห่อก็ปล่อยๆท่านไปเถอะ

 

ชีก็พอจะเข้าในครับ แต่บางวันชีเหนื่อยจัด

ชีใช้วิธีตะเองอยู่ไป เค้ากลับก่อนนะตะเอง ได้อีกนะครับ

พอผมขับรถถึงบ้าน

ชีก็นอนเปิดแอร์เล่นกับแมวน่าหมั่นไส้ได้อีกนะครับ

แถมยังบอก

ก็ตะเองต้องอยู่กับแม่นี่ เค้าหมดเวลาทำงานแล้วก็กลับบ้านดี่

จากเตี่ยของผมไม่เคยพูดไม่เคยเรียกชื่อนังเมียเลย

 ตอนนี้มีเรียกใช้งานบ้าง

เรียกไปงานด้วยกันบ้าง

 ซึ่งตามปกติแล้ว เวลาออกงาน นังเมียไม่ได้ไปนะครับ

เพราะถือว่ายังไม่ได้แต่งเข้าอย่างเป็นทางการ

มีอยู่วันนึงนะครับ วันครบรอบแต่งานของเตี่ยกับแม่ ท่านจะทานข้าวกัน

เตี่ยก็ห่วงว่านังเมียจะกลับจากกรุงเทพฯมาทานไม่ทัน

เตี่ยก็บอกให้ไปเที่ยวที่อื่นกันก่อนนะครับ

 

 

 

ช่วงเวลานี้อาจะเป็นช่วงเวลาที่เธอต้องปรับตัว

ผมเข้าใจนะครับ ผมเข้าใจทุกๆคน

 แต่จะให้ผมช่วยทุกๆคนให้เข้ากันได้มันเป็นไปไม่ได้

จะให้อวยเมียว่าดีเริ่ด มันก็ไม่ถูก จะให้อวยแม่กับเตี่ยว่าไม่เรื่องมาก

 นังเมียยอมๆไปเถอะมันก็ไม่ได้

เพราะว่าต้องอยู่ด้วยกันวันละหลายชั่วโมง

 

 

ถึงนังเมียจะเฟค แต่วันนึงทุกๆคนก็ต้องทราบความเป็นชีนะครับ

 

 

ผมไม่รู้ว่าความรู้สึกของนังเมียตอนนี้ ชีทนอยู่

หรือชีอยู่เพราะชีวิตชีมีความสุขด้วยตัวเองได้

แต่ทุกๆวันชีจะทำงานแล้วอยู่ด้วยรอยยิ้มนะครับ

 

นังเมียขอผมแค่ไม่กี่อย่าง

เงินเดือนแพงๆ

เวลานอนต้องกอดกันเหมือนเดิม

เวลานังเมียจับจูบ จับหอมต้องให้หอม

วันหยุด 3 วันต่อสัปดาห์เท่านั้นเองครับ

 

 

แล้วผมจะปฏิเสธได้อย่างไรครับ

 

จบข่าว

 

คราวหน้ามาจะมาเล่าเรื่องนังเมียคิดถึงอาหารลาวนะครับ

ทุกๆวันทานอาหารสไตล์จีน ขึ้นเหลาตลอด

แต่นังเมียชอบทานอะไรลาวๆอย่างขนมจีนน้ำยาลาว

 ชีก็ไปตระเวณหาครับ

------------

แล้วก็เรื่องการใช้ชีวิตแบบคนไม่ชอบหมาแต่ต้องอยู่กับคนรักหมาครับ

แค่คิดจะเขียนก็สนุกมากแล้วครับ

 

เมื่อเธอมาเป็นสะไภ้1

     Share

<< เด็กๆที่บ้านคนปีงู >>

 

 

 

 

ปลื้ม
รู้สึกดีใจครับ
เรื่องราวของเธอ ย้อนหลังเท่าที่จำได้และปัจจุบัน 2011/2 สอนลูกแบบเธอ
เรื่องราวของเธอ ย้อนหลังเท่าที่จำได้และปัจจุบัน 2011/1 โอชายะ
คนปีงู
เมื่อเธอมาเป็นสะไภ้1
เด็กๆที่บ้าน
up to date
อัพเดทเด็กๆใน หนึ่งสัปดาห์ ความรู้สึกเธอช้ามาก
ทดสอบอัพไดอารี่
น้ำยาไม่มี

ร้านกระเป๋าของนังเมีย

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

ทำไมบ้านคุณ poorboy ต้องรังเกียจคุณแอ๊นท์ด้วยอ่ะ เป็นคนเหมือนกัน ต่างกันตรงไหนเหรอ ถึงต้องยากลำบากในการเข้าบ้านอ่ะ อ่านแล้วเหมือนดูถูกคนอื่นอ่ะ เปล่าหาเรื่องอะไรนะคะ แค่ไม่เข้าใจสิ่งที่กำลังอ่านอยู่อ่ะ
งงอ่ะ   
Wed 1 Sep 2010 16:14 [4]

ขออวยพร ให้ชนะใจคนทั้งบ้านเลยนะค่ะ สู้ สู้ ค่ะ
  
Tue 31 Aug 2010 16:59 [3]

^^ รู้สึกอิน คะ กับหน้าที่ของ (พี่นังเมีย) เหมือนคนที่บ้านอ่ะ พอเลิกงานฮีก็ต้องไปอยู่บ้านแม่ก่อน ไอ้เรากลับจากทำงานก็เหนื่อย บางวันก็อยู่ บางวันก็ฉิ่งหนี เหมือนกันค่ะ ฮ่าๆๆๆ
calipso   
Tue 31 Aug 2010 16:57 [2]

เค้าคงรักคุณอะค่ะ ถึงทำได้ ขนาดนั้น
cham   
Tue 31 Aug 2010 15:03 [1]