Posted on Sat 22 Aug 2009 21:23

ไม่ใช่ใครก็คิดจะเป็นแม่ค้าได้ เข้าใจไหมนังเมีย

ช่วงนี้ร้านเปิดได้ 5 วันแล้วนะครับ

นังเมียนั่งนับเงินทุกวันๆ

แล้วก็ถอนหายใจ

นังเมีย นี่ตะเอง ขายของได้เงินหน่วยน้อยจังเลยเนอะ

เฮ้อ

กว่าจะได้จับแบ๊งค์พัน

กล้ามมือจะขึ้นเอา

(ไขมันมีกล้ามได้โด้ยเหรอ??)

บางวัน

นี่ตะเอง

 เค้าตัดสินใจแล้ว ให้เช่าห้องข้างๆเถอะ เค้าอยากได้ตังค์

แล้วให้ลูกค้าตะเองขึ้นทางร้านโจ๊กเอา

ผมคิดในใจ เริ่มจะไม่ใช่ละ

จะให้ทีมงานเดินถ่อกๆๆๆๆ

ผ่านคนซดโจ๊กโฮก โฮก

---------

ส่วนวันนี้

และทุกๆเสาร์-อาทิตย์

ร้านไม่เปิดเช้านะครับ

 นังเมียพาลูกไปเดินเล่น

เซ็นทรัลลาดพร้าว

น่าจะหมดเงินไปสองพันได้

ชีซื้อหนังสือต่างประเทศ

 แล้วซื้อนิตยสาร transformer  ให้ลูก

ส่วนของฝากของผมก็คือ

ระดาษรองเตาแก๊สจากร้าน 60 บาท

อันเดียวเท่านั้น  T T

 

 

ผมถามว่า ทำไมซื้อมาอันเดียว????

 นังเมียบอก

เค้าขายของได้ทีละ

 พัน-สองพัน ไม่อยากใช้เงินเยอะอะตะเอง

(แล้วหนังสือล่ะ ?????)

 

 

ตอนนี้นังเมียก็เริ่มทราบแล้วนะครับ

 ชีวิตแม่ค้าไม่ได้ง่ายเข้าปอกกล้วย

ต้องใช้ความอดทนทางความคิดสูง

เพราะ

 1 เราจะไม่ได้เงินก้อนมากมายแบบทำธุรกิจกระเป๋า

2 เราจะต้องยืนหน้าเตา ซึ่งค่อนข้างร้อน (นังเมียยังสบายนะครับ

มีร้านเย็นๆสะอาดๆ

 มีพัดลมจ่อเวลาใช้เตา )

3 เราจะไม่ได้มีหน้ามีตา

 ซึ่งตรงนี้นังเมียไม่ได้คิดมากอะไร

เพราะชีคิดไม่เป็น 5555555

นังเมียถามลูกว่า

ลูกอายไหมแม่ขายโจ๊ก ????

ลูกตอบ

ไม่อายครับแม่ แม่เก่งทำโจ๊กอร่อย

ลูกภูมิใจในตัวแม่  

แถมยังหอมแม่สองฟอดด้วยนะครับ

 

4 เราต้องอดทน เวลาลูกค้าเงียบๆ

หรือต้องรู้จักคำว่าเรื่อยๆ ให้ได้

ไม่ใจร้อน ไม่ทุรนทุรายกับมัน

 

5 แน่นอนที่สุด

 นังเมียจะไม่มีเวลาซื้อของ ช๊อบปิ้งแบบเดิม

หรือใช้ชีวิตอาร์ตตัวแม่ได้อีกแล้ว

(แต่วันนี้ซื้อหนังสือ

fineart เล่มละพันมา เพื่อ??????????????????????????????)

 

6.นังเมียต้องทำความสะอาดร้านเอง

ทั้งหมด

เพราะร้านเราเล็กๆ

 มีลูกจ้างก็เกะกะ

 ผมไม่ชอบ

 ซึ่งตอนแรกผมไม่คิดว่านังเมียทำได้นะครับ แต่ชีก็ทำได้

 สะอาดเรียบร้อยดีเช็ดพื้นหอมฉุยทุกวัน

 

หนทางยังอีกยาวไกลนะครับ

สำหรับบททดสอบนี้

3 ปีที่เราจะอยู่ที่นี่

ผมจะเอาใจช่วยเมียของผม

แบบประชดๆ  

ว่านังเมียจะทำมันให้สำเร็จ

 ตามที่นังเมียหวังเอาไว้ให้ได้

 

 

5555

เหมือนมันจะยิ่งใหญ่นะครับ

ผมไม่ได้หวังจะให้นังเมียรวยเรยอะไรหรอกครับ

หวังให้ทำให้ได้จนครบสัญญาเช่าต่างหาก

พอครบสัญญาเช่าแล้วร้านอยู่ได้

 หากนังเมียอยากทำต่อ ผมจะให้แม่ซื้อตึกให้

แล้วให้นังเมียใช้หนี้แม่เอา

55555555

 

ไม่ใช่ใครก็คิดจะเป็นแม่ค้าได้ เข้าใจไหมนังเมีย

จบด้วยภาพหอมซอย ซอยหอมมมม

 

 

พรุ่งนี้ร้านไม่เปิดทั้งวันนะครับ

ไปถ่ายงานแต่งทั้งวันครับ

 

 

 

     Share

<< สนทนาประสาแม่ค้าพ่อค้าโจ๊กน้องไปสมัครเอเอฟนะ ปีหน้า พี่จะได้เชียร์ >>

 

 

 

 

ผัวหนูผอมลง ต้องโด๊บซะหน่อย
ยินดีต้อนรับชาวไดอารี่คลับนะครับ
มานั่งดูละครต้องตอบคำถามพี่นะน้อง
ชีวิตแม่ค้า คนเมือง ภาคต่อ
น้องไปสมัครเอเอฟนะ ปีหน้า พี่จะได้เชียร์
ไม่ใช่ใครก็คิดจะเป็นแม่ค้าได้ เข้าใจไหมนังเมีย
สนทนาประสาแม่ค้าพ่อค้าโจ๊ก
แม่ค้าประเภทไหน???
หายไปเปื่อย
วันแม่
ชีวิตคนเมือง ภาค 2

ร้านกระเป๋าของนังเมีย

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

เอาใจช่วยพี่นังเมียค่ะ ^^
Mrs.P   
Mon 24 Aug 2009 10:23 [1]